Afilli yalnızlık....
4/11/2006 tarihinde eklenmiştir..Yorum (2) Yorum yazmak istersen:) Kalıcı Bağlantı
Son dönemde çok beğendiğim ve sizlerle paylaşmak istediğim bir şarkı...
Şarkı da klipte harika....
http://www.youtube.com/watch?v=ers6opZe-4E
Son dönemde çok beğendiğim ve sizlerle paylaşmak istediğim bir şarkı...
Şarkı da klipte harika....
http://www.youtube.com/watch?v=ers6opZe-4E
Benim öğrencilerimden biri o... Çok seviyorum onu.. Neden diye soruyorum onu neden bu kadar çok seviyorum? Aslında öğrencilerimin (hastam yerine daha çok öğrencim demeyi tercih ediyorum bu onları daha çok mutlu ediyor) hepsini gerçekten çok seviyorum.. En çok yakınlarım bilir evde bile hep onlardan bahsederim.. Gerçekten acımak değil sevgi bu.. Hepsi benim kıymetlilerim...
İşte bu öğrencilerimden birisi benim küçük kızım.. Benim için süslenir, ojeler sürer, bilezikler, tokalar takar, renkli etekler giyerdi... Neden bu kadar süslüsün sen, neden süsleniyorsun bu kadar dediğimde benim için olduğunu işaret ve seslerle belli ederdi.. Birinin sizi bu kadar çok sevmesi, sizi gördüğünde gözlerinin bu kadar parıldaması çok özel bir duygu.. Bazen onları zorlayabiliyorum bu onların iyiliği için ama ne de olsa çocuklar anlayamayabilirler ama sanırım hissediyorlar... Minik kızım doktordan aşırı derecede korkuyordu.. Muayeneye gittiğinde benim geleceğimi söyleyip onu oyalıyorlarmış.O da pencereden dışarı bakarak benim gelememi bekliyormuş.. Doktor onu gözlemlerken:)).İşte benim küçük kızım bugün ameliyat olmuştu.. Bekleyemedim hemen ziyaretine gittim.. Ameliyattan sonra çok ağlamış.. Serum çıkana kadar susmamış.. Gözleri balon gibiydi.. Beni görünce şaşırdı.. Hafif başını kaldırıp ayaklarını gösterdi.. Ben de biliyorum iyi olacak, onlar hep kalamayacak dedim.. Konuştum rahatlatmaya çalıştım tamam mı kızım dedim?? "mamam" dedi... Ne zor değil mi biz büyüklerin korktuğu bir çok şeyi yaşıyorlar.. Alçılar çıkana kadar ayağa kalkamayacak.. Alçı çıkınca da yavaş yavaş ilerlenicek.. Ayağa kalkana kadar yaşından büyük bir sabır bekliyor onu... Bunları daha önce de yaşadım ama bu kadar küçük olduklarında daha çok duygulanıyorum.. Başında ablası kalacak..Annesini pek göstermiyorlarmış.. Neden mi? Annesi onu görünce ağlıyormuş o annesini görünce ağlıyormuş...
Herşey senin için daha iyi olacak minik kızım..
Biz yanındayız:))
Bu baslik da nerden cikti degil mi..
Bayram oncesi evde yaptigim duzenlemeler esnasinda karsilastim onunla.. Okudugum bir kitaptaki tavsiyeler uzerine yazmistim.. Her acidan hayata nasil bakacagimi amaclarimi vs herseyi barindiriyordu..Okudum duygulandim.. Neler yapmak istemisim ta o zamanlardan.. Bu hedeflerin coguna ulastim .. Bu beni rahatlatti.. Henuz basramadiklarim ise genelde erteledigim veya unuttugum seylerdi.. Okuyunca bu amacalarima ulasamamanin verdigi huzun sardi beni.. Ne de olsa hayat geciyordu onlari bir sekilde gerceklestirmeliydim..
Iste bunlardan birisi duzenli spor yapmak idi.. Hastalarimiza ve cevremizdek'lere hep onerir faydalarini anlatiriz ama is basa dusunce ayni ozeni gostermiyoruz.. Evet spor yapiyordum yapmasina ama istedigim veya baska deyisle olmasi gerektigi kadar duzenli degildi.. Ben de ne mi yaptim.. Bir yurume bandi aldim.. Birkac gundur azimle yuruyus yapiyorum.. Spor salonlarinda en sevdigim arac buydu zaten... Ayrica kalpdolasim ve solunum sistemlerim icin de iyi bir odul oldu bu... Yurudukten sonra hafifleme atiklardan temizlenme hissi doluyor icime ve bir de bizim hep soyledigimiz sporun getirdigi mutluluk hissi sariyor her yanimi...
Iyi ki yazmisim o bugun ve gelecekte yazisini... Digerlerini de cok bekletmeden yerine getirmek istiyorum...
Azimliyim ve basaracagim....
Bu arada hepinizin gecmis bayrami mubarek olsun...
Pek fazla pc basina oturamadim kusura bakmayin........