.

doğa bozulurken beklemeyelim yapacak şeyler var

Wed, 21 Feb 2007 18:45:00 +0200

Eskiden hepimiz havalar soğuk ısınsın yaz gelsin yağmur yağmasın gbi gerçekten bencilce isteklerde bulunurduk.. Sadece kişisel rahatımız için, kıyafetimiz bozulmasın, rahat yürüyelim, üşümeyelim gibi nedenlerle... Artık bakıyorum eğitimlisi eğitimsizi herkes yağmur yağsın kuraklık olmasın, sonumuz ne olacak gibi cümleler kuruyor.. Azıcık hava bulutlansın seviniyoruz.. Küresel ısınma hepimizin gündemindeki konu oldu.. Gelecekte çocuklarımızın neler yaşayacağını düşünüyoruz... Sadece korkmak yeterli mi dikkat edilmesi gerekenleri biliyor muyuz ben kendi adıma buna fidan dikmek gibi bir katkıda bulunmayı planladım.. Bu gerçekten çok kolay ve ucuz bir yardım hep düşündüğüm ama sadece denk geldiğinde aldığım fidanları elde etmek bağış yapmak çok kolay ben egede olduğum için önecelikle egede bunu uygulamak üzere araştırdım geçen gün.. Sadece ad soyadı ve adres bilgilerini vererek ve fidan başına 2 milyonu(istediğiniz kadar) hesaba yatırarak fidan bağışında bulunabiliyorsunuz... Bundan sonra hem kendim hem de yakınlarımın doğum günleri, bir bebeğe altın yerine bu fidan bağışını yapmaya karar verdim.. Beklemek yerine birşeyler yapmak lazım değil mi???

Bununla ilgili olarak aşağıdaki yazıyı okumanızı isterim..

Yaşadığımız sürece, tarımsal ve endüstriyel üretim yaparak, su, deterjan, akaryakıt, odun-kömür kullanarak, katı ve sıvı atıkları atarak, ormanların yanmasına yol açarak hepimizin az veya çok çevreyi kirlettiği, tahrip ettiği bir gerçektir. Ancak çevreyi koruma bilinci ve sorumlul.. ( devamı )

Mitsuko'ya

Sun, 18 Feb 2007 14:27:00 +0200

İncelikler Yüzünden - Sertab Erener

Incindim, incitildim derinden Terkettim kendimi Tesadüfen karsilastim içimde Kendimle yeniden Bir minicik kiz çocugu bak Duruyor orada hâlâ Anlatamam gördüklerimi O neseli çocuga Artik beni asla yaralayamaz Hayat eger istemezsem Yilar beni kolay yakalayamaz Ben durup beklemezsem Siz yine de incelikli davranin Benim kadar degilse de Ben bu yüzden, incelikler yüzünden Belki daha çok üzüldüm

Not: Bu şarkıyı çok seviyorum ve kendime uygun buluyorum bu sefer şarkımı mitsukoya gönderiyorum..

.. ( devamı )

UTANDIM

Sun, 18 Feb 2007 14:03:00 +0200

EVet oldukça uzun süredir yazı eklemedim.. Bu aralar yazıları okuyorum fakat eklemiyorum.. Tembelim kısaca... Tüm uğrayanlardan özür dilerim...
Sevgiler...

.. ( devamı )

Güzel şeyler de oluyor:)

Thu, 21 Dec 2006 19:32:00 +0200

Bugün eğitim ile ilgili bir yenilikden haberdar oldum.. Bundan birkaç gün önce bizim kuruma gelen iki üç lise öğrencisi gönüllü olarak çalışmak istediklerini bildirdi.. Şaşırdım ama detaylarını öğrenemedim.. Bugün yine benzer bir olay olunca sordum.. Öğrencilere kamu kuruluşlarında yaklaşık 25 gün çalışma alternatifi sunulmuş.. Bu gönüllü çalışma tabii ki ilgili kuruluşlarda onların yapabileceği bazı basit görevleri içeriyor... Bizim kurum da MEB bağlı olduğu için öğrenciler bizim kuruma başvurmuşlar.. Bu gönüllü çalışma ile hem sorumluluk alma, emeğin önemi gibi önemli konular hakkında daha küçük yaşlarda bilgi sahibi olmuş olacaklar hem de çalışmaları karşılığında ders notları yükselecek.. Bu çok hoş bir uygulama diye düşünüyorum.. Bu fikri düşünen ve uygulamaya sokan görevlilere saygılarımı ve teşekkürlerimi iletiyorum....

Bazen hep aynı yoldan aynı tempo ile aynı ara yollara saparak yürümek yerine yeni yollar keşfetmek çok şey kazandırabilir diye düşünüyorum.. Umarım uygulamalar amacına ulaşır... Gelecek nesillere yol göstermek bizlerin görevi ve bu uygulamayı destekliyorum...

.. ( devamı )

Kocaman yürekli AŞA TEYZEM doğum günün kutlu olsun..

Sat, 16 Dec 2006 17:38:00 +0200

Ben onu hep annemlerin nikah fotolarında kenarda oturan aynı bu kız kadar küçük bir kız olarak hafızama koymuşumdur.. Neden bilemiyorum.. belki de o fotolarda hafif buruk duruşundandır..

Ben onu hep sevdim.. Kalbimde çok özel bir yeri vardır..Bunun nedeni belki de onun gönlünün güzelliğindendir.. Gerçekten ona olan duygularımı anlatmakda zorlanıyorum.. Benim çocukluğumda yanımda olan.. Yanımda olmadığında da varlığını hep hissetiğim kişidir.. Düşünüyorum da o benim idolum olmuştur.. Kendine hep güvenen, özgür, insan canlısı, neşeli, neşe saçan aklıma gelenler hep pozitif şeyler.. Hiç kötü bir şey anımsamıyorum... Genç kızlığında özgür olan teyzem anne olduğunda da annelerin en vericilerinden, en özenlilerinden biri olmuştur.. Anne olduktan sonra kendini bile bir kenara bırakmıştır.. Onu tanıyan herkese içindeki sıcaklığı geçirebilen biridir..

O ÇOK ÖZEL BİRİDİR..

Umarım Allah sana kızların ve eşinle geçireceğin güzel günler bahşeder Aşa Teyzem..

HEPİMİZ SENİ ÇOK SEVİYORUZ...

Not: Yazıyı yarın yayınlayacaktım ama mitsukonun yazdıklarını oku.. ( devamı )

İstiklal Marşı'na Saygı

Tue, 12 Dec 2006 19:12:00 +0200

Bu görüntüler bir yabancının bizim marşımıza saygısını gösteriyor...

Bu görüntüleri izlemek gerek...

Umarım ülkemizde yaşayan fakat yaşadaığı ülkeye saygı duymayan herkese örnek olur...

http://www.youtube.com/watch?v=864sjslM1Fw

.. ( devamı )

hayata bakış

Wed, 29 Nov 2006 21:09:00 +0200

Ben yine öğrencilerimden birinden bahsedeceğim...

18 yaşına birkaç ay önce girdi.. İki yıldır bizim kuruma geliyor. Şiddetli spastisitesi olan bir erkek çocuk... Oyun oynamak etrafı seyretmek en büyük zevki.. O kadar spastik ki kendi başına yemek yemek onun için mümkün değil.. Olabildiğince gevşemesine ve günlük hayatta en azından rahatça emeklemesine, oyuncakları ile oynamasına çalışıyoruz.. Yaşı ileri ve gelişme şansı ondan küçük olanlara göre az..

Annesi diyor ki: Ben yaptım onu böyle ben biliyorum.. Bir gün hastalandı ben de onu sardım sarmaladım, sıcaktı çok sıcak.. Ben de ateşi körükledim iyi olsun diye.. 2 kız çocuğundan sonra gelen erkek çocuktu, kıymetli idi.. Ama ben onu ıstmaya çalışırken havale geçirdi.. Bilemedim.. Ben yaptım ben ... Sonra hastaneye götürdüm.. Hareket yaptır dediler.. Eve geldim yaptırdım bez bebek gibi gevşek olan oğluma.. Ama inanmadım hareketle iyi olacağına.. Giderek sertleşti..Kurudu... Fark ettim yeniden başladım ama olmadı.. Çok cahildim çoooook..

Kuruma geldiklerinde emeklemeye geçmek için kendini aniden kaldırıp yere doğru atıyordu ve kafasının üstünde her çarpmadan sonra belirginleşen şişliği vardı.. Yaşı büyüktü az öğrenebiliyordu.. Tedavi sonrasında gevşedi bazı şeyleri rahat yapar oldu.. Artık dışarıda kendi başına kaldırımda oturabiliyordu.. Oyun oynayabiliyordu...Oturduğu kaldırım evlerinin karşısıydı.. Oradaki apartman sakinlerinden biri onun orada oturmasını istemiyordu ve üstüne kum dökmüştü.. İnanamadım bunu yapabilecek bir insan olacağına ama olmuştu.. Polise şikayet edileceğini söyleyince kadın vazgeçti.. Tüm bunları anlayan bir çocuk (genç) vardı ama o bunu anlayacak kadar insan değildi...

Nerelere geldim..

İşte bu öğrencime bir engelli maaşı için başvuracaklar... O diyor ki...

" Ah o maaşı bir al.. ( devamı )

IYI KI DOGDUN TOTORO

Sat, 11 Nov 2006 00:29:00 +0200

SEVGILI KUZENIM TOTORO DOGUM GUNUN KUTLU OLSUN...

SENI SEVIYORUZ...

KELEBEK ve PUFY

.. ( devamı )

Afilli yalnızlık....

Sat, 04 Nov 2006 15:35:00 +0200

Son dönemde çok beğendiğim ve sizlerle paylaşmak istediğim bir şarkı...

Şarkı da klipte harika....

http://www.youtube.com/watch?v=ers6opZe-4E

.. ( devamı )

KÜÇÜK KIZIM

Thu, 02 Nov 2006 22:20:00 +0200

Benim öğrencilerimden biri o... Çok seviyorum onu.. Neden diye soruyorum onu neden bu kadar çok seviyorum? Aslında öğrencilerimin (hastam yerine daha çok öğrencim demeyi tercih ediyorum bu onları daha çok mutlu ediyor) hepsini gerçekten çok seviyorum.. En çok yakınlarım bilir evde bile hep onlardan bahsederim.. Gerçekten acımak değil sevgi bu.. Hepsi benim kıymetlilerim...

İşte bu öğrencilerimden birisi benim küçük kızım.. Benim için süslenir, ojeler sürer, bilezikler, tokalar takar, renkli etekler giyerdi... Neden bu kadar süslüsün sen, neden süsleniyorsun bu kadar dediğimde benim için olduğunu işaret ve seslerle belli ederdi.. Birinin sizi bu kadar çok sevmesi, sizi gördüğünde gözlerinin bu kadar parıldaması çok özel bir duygu.. Bazen onları zorlayabiliyorum bu onların iyiliği için ama ne de olsa çocuklar anlayamayabilirler ama sanırım hissediyorlar... Minik kızım doktordan aşırı derecede korkuyordu.. Muayeneye gittiğinde benim geleceğimi söyleyip onu oyalıyorlarmış.O da pencereden dışarı bakarak benim gelememi bekliyormuş.. Doktor onu gözlemlerken:)).İşte benim küçük kızım bugün ameliyat olmuştu.. Bekleyemedim hemen ziyaretine gittim.. Ameliyattan sonra çok ağlamış.. Serum çıkana kadar susmamış.. Gözleri balon gibiydi.. Beni görünce şaşırdı.. Hafif başını kaldırıp ayaklarını gösterdi.. Ben de biliyorum iyi olacak, onlar hep kalamayacak dedim.. Konuştum rahatlatmaya çalıştım tamam mı kızım dedim?? "mamam" dedi... Ne zor değil mi biz büyüklerin korktuğu bir çok şeyi yaşıyorlar.. Alçılar çıkana kadar ayağa kalkamayacak.. Alçı çıkınca da yavaş yavaş ilerlenicek.. Ayağa kalkana kadar yaşından büyük bir sabır bekliyor onu... Bunları daha önce de yaşadım ama bu kadar küçük olduklarında daha çok duygulanıyorum.. Başında ablası kalacak..Annesini pek göstermiyorlarmış.. Neden mi.. ( devamı )